Jun07

Kocioł płomienicowo-płomieniówkowy

Prawdziwy duch przeszłości tkwi w urządzeniu zwanym kotłem płomienicowo-płomieniówkowy. W Polsce tego typu konstrukcje możemy podziwiać w elektrowni Latarni Morskiej Rozerwie gdzie zachowana została lokomobila z kotłem Wolfa. Na początku urządzenia te zwane były kotłami rurowym. Obecnie za kotły rurowe uznaje się urządzania opłomkowe. Kocioł płomienicowo-płomieniówkowy to typ kotła parowego, choć występują również wersje wodne. Charakterystyczną cecha tych kotłów jest duża pojemność wodną, która posiada płomienicę przedłużoną płomieniówkami. Konstrukcja urządzenia polega na tym, że dwie ściany sitowe połączone za z sobą rurami ogniowymi. Na jednym końcu mamy walczak, natomiast na drugim dennicę. Rury ogniowe składają się z płomieniówek oraz płomienicą z paleniskiem. Największa zaletą tych konstrukcji była mniejsza masa i wymiary w stosunku do dużej pojemności wodnej. Kotły te są znacznie łatwiejsze w czyszczeniu i rozbiórce. Od swoich poprzedników wyróżniały się również lepszą wydajnością oraz możliwością pracy bez uzupełniania wody przez dłuższy czas. Wadą tego kotła jest jednak spora masa. Kotły te stosowane były w lokomobilach i pierwszych parowozach. W czasem konstrukcje te zostały wyparte przez znacznie lżejsze kotły parowe. Choć rozwiązanie to nie było zbyt efektywne, przyczyniło się do rozwoju kotłów, co z kolei prowadziło do powstania wielu nowych branż i gałęzi gospodarki. Gdyby nie te konstrukcje, dzisiejszy świat wyglądałby inaczej.